Έρνστ Λούντβιχ Κίρχνερ, Σκηνή του Δρόμου (Περαστικοί στο Δρόμο), 1928
Πινέλο και πένα με μελάνι Ινδίας πάνω σε μολύβι, 34,5 × 26,5 εκ.
Το 1925/26, ο Έρνστ Λούντβιχ Κίρχνερ επέστρεψε για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια στη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα επισκέφθηκε τη Φρανκφούρτη, το Κέμνιτς και τη Δρέσδη, και τελικά έφτασε στο Βερολίνο. Στη συνέχεια επέστρεψε για λίγο στο Νταβός, προτού αναχωρήσει ξανά για τη Δρέσδη τον Ιούνιο του 1926.
Σ’ αυτό το ταξίδι, ο Κίρχνερ ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με τη σημαντική συλλογή του φίλου και πάτρωνα του, Καρλ Χάγκεμαν, επισκέφθηκε το Στέντελ Μουσείο στη Φρανκφούρτη, τη «Galerie der Moderne» στις Συλλογές Τέχνης του Κέμνιτς, τα σημαντικότερα μουσεία του Βερολίνου και τη Διεθνή Έκθεση Τέχνης στη Δρέσδη. Παράλληλα γνώρισε τις χορεύτριες Μέρι Βίγκμαν και Γκρετ Παλούκα, μαγεμένος από τον σύγχρονο εκφραστικό χορό τους.
Ύστερα από χρόνια απομόνωσης στην Ελβετία, ο καλλιτέχνης ξαναβίωσε τον παλμό της αστικής ζωής, συγκεντρώνοντας πληθώρα εντυπώσεων που αποτυπώθηκαν σε σχέδια, χαρακτικά και ζωγραφικά έργα τα επόμενα χρόνια. Όπως σημείωσε αργότερα ο ίδιος: «Τα ταξίδια αυτά υπήρξαν για μένα εξαιρετικά διαφωτιστικά».
(πηγή: Ketterer Kunst)
Σύντομο βιογραφικό και στοιχεία για τον καλλιτέχνη
Ο Έρνστ Λούντβιχ Κίρχνερ (1880–1938) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Γερμανούς εξπρεσιονιστές ζωγράφους, χαράκτες και σχεδιαστές. Το 1905 ίδρυσε στη Δρέσδη μαζί με τους Φριτς Μπλέιλ, Έριχ Χέκελ και Καρλ Σμιτ-Ρότλουφ την καλλιτεχνική ομάδα «Die Brücke» (Η Γέφυρα), η οποία έθεσε τα θεμέλια του γερμανικού Εξπρεσιονισμού. Κύρια χαρακτηριστικά του έργου του είναι: Οι έντονες χρωματικές αντιθέσεις και οι παραμορφωμένες φόρμες, που αποτυπώνουν την ένταση της μοντέρνας ζωής. Η θεματική των μεγάλων πόλεων (ιδίως το Βερολίνο), με έμφαση στην αποξένωση, τον ερωτισμό, την ταχύτητα και την αγωνία της μεγάλης μητρόπολης. Η επιρροή από την πρωτόγονη τέχνη, αλλά και από τη μοντέρνα κουλτούρα της εποχής (χορός, θέατρο, καμπαρέ).
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε στον γερμανικό στρατό, αλλά κατέρρευσε ψυχολογικά και σωματικά. Το 1917 εγκαταστάθηκε στο Νταβός της Ελβετίας, όπου έζησε σχετικά απομονωμένος. Παρά τη δημιουργική του δραστηριότητα, υπέφερε από ψυχικές ασθένειες και εξάρτηση από φάρμακα.
Το 1937 τα έργα του χαρακτηρίστηκαν από τους Ναζί «εκφυλισμένη τέχνη» (Entartete Kunst), με αποτέλεσμα εκατοντάδες πίνακες και χαρακτικά του να κατασχεθούν και να καταστραφούν ή να πουληθούν. Το 1938, συντετριμμένος από τη στοχοποίηση και τον αποκλεισμό, αυτοκτόνησε στο Νταβός.
Στις μέρες μας ο Κίρχνερ θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της μοντέρνας τέχνης και κεντρική φυσιογνωμία του ευρωπαϊκού Εξπρεσιονισμού.
